Γκρρρ....τι να φορέσω σήμερα...;;;

Συντάκτης: Κατερίνα Λιγνού

Πόσες ώρες έχεις ξοδέψει μπροστά στη ντουλάπα, κοιτάζοντας τα ρούχα σου και μην ξέροντας τι να φορέσεις; 

Εγώ άπειρες... Και αρχίζω την γκρίνια, δεν έχω τίποτα να βάλω, όλα είναι ακατάλληλα, δεν ταιριάζουν με τα παπούτσια μου ή για την περίσταση και καταλήγω να φοράω το κλασσικό μαύρο παντελόνι, μια μπλούζα και τέλος... Μέγα λάθος..!

Το ντύσιμό μας επηρεάζει την ψυχολογία μας και το αντίστροφο. Εάν ντύνεσαι μηχανικά, χωρίς να δίνεις ιδιαίτερη σημασία στο τι θα φορέσεις, τότε δείχνεις ότι δεν ενδιαφέρεσαι και δεν προσέχεις τον εαυτό σου. Αυτομάτως τον υποβιβάζεις, δείχνεις χαμηλή αυτοπεποίθηση και γίνεσαι εύκολος στόχος για κακεχεντρή σχόλια και συμπεριφορές.

Κάποιες φορές φταίει η κακή μας διάθεση, κάποιες άλλες οι ορμόνες μας ή ο καιρός. Σημασία έχει να μην αφήνουμε αυτές τις μέρες να περνάνε έτσι.. μέσα σε λίγα λεπτά μπορούμε να αλλάξουμε την διάθεσή μας και αυτό μόνο και μόνο από τα χρώματα των ρούχων που θα επιλέξουμε να φορέσουμε.  

Είναι λοιπόν ιδιαίτερα σημαντικό, πριν διαλέξεις οποιοδήποτε ρούχο, να αναρωτηθείς για λίγο ποιο χρώμα χρειάζεσαι εκείνη τη στιγμή. Κοίταξε όλα τα χρώματα και θα νιώσεις ξαφνικά να σε τραβάει ένα χρώμα συγκεκριμένο. Αυτό σου ταιριάζει για τη συγκεκριμένη μέρα.

Μπορείς να μάθεις πολλά για την σημασία των χρωμάτων στην ψυχολογία και να μάθεις να τα χρησιμοποιείς για να βελτιώσεις τόσο τη διάθεσή σου, όσο και την ψυχολογία των γύρω σου.

Σε γενικές γραμμές, τα θερμά χρώματα, όπως το κόκκινο, κίτρινο, πορτοκάλι, δίνουν ενέργεια, αίσθημα ζεστασιάς, άνεση, αλλά δείχνουν και εχθρική διάθεση ή θυμό. Τα ψυχρά χρώματα, δηλαδή το μπλε, πράσινο, μοβ, δίνουν ζωντάνια και δημιουργικότητα, ηρεμία, αλλά δείχνουν και θλίψη.

Τα σκοτεινά όπως το μαύρο και γκρι, δείχνουν μυστήριο, δίνουν εξουσία, επαγγελματισμό, σταθερότητα, αλλά κρύβουν και την κακή διάθεση, όπως και το αίσθημα απομόνωσης.

Γενικώς, καλό είναι να επιλέγεις χρώματα που σε κολακεύουν και να μην κολλάς σε συνδυασμούς. Να χρησιμοποιείς την φαντασία σου ώστε να αναδείξεις την προσωπικότητά σου. Όταν ξοδεύεις ποιοτικό χρόνο στην επιλογή των ρούχων σου, θα δείχνεις πάντα περιποιημένη, ακόμα και με ατημέλητο look. Η διάθεσή σου θα είναι καλύτερη και η αυτοπεποίθηση στα ύψη.! Η ψυχική σου κατάσταση και το χρώμα των ρούχων σου, θα δράσουν συνδυαστικά ώστε να βοηθήσουν εσένα αλλά και τους γύρω σου.

 

Νέα μηνιαία στήλη από την Μαρία Αντωνίου με τίτλο Αρχαιοελληνικοί μύθοι στο σήμερα

                Τα προσωπικά βιώματα συναντούν τους αρχαιοελληνικούς μύθους και γίνονται θεατρική  παράσταση.

                                                    Συντάκτης: Μαρία Αντωνίου

                       

«Ζούμε σε απομυθοποιημένο και αντιηρωικό κόσμο».

«Πρέπει να δημιουργούμε μύθους. Προσωπικούς μύθους».

«Μεγάλο ηθικό δίδαγμα των μύθων, ότι δε φαίνεται ο συγγραφέας».

«Η σημασία του μύθου κρύβεται μέσα σ’ αυτό που δε φαίνεται και όχι σ’ αυτό που διαβάζεται».

           

Στο θέατρο της Ημέρας, οι σπουδαστές του τρίτου έτους του εργαστηρίου «Παιδαγωγικής Θεάτρου και Θεατρικού Παιχνιδιού, Λάκης Κουρετζής» ασχολούνται, σχεδόν αποκλειστικά,  με τους αρχαιοελληνικούς μύθους. Η προβλεπόμενη από το πρόγραμμα σπουδών της σχολής διαδικασία έχει ως εξής: Αρχικά, πρέπει να επιλέξουν έναν αρχαιοελληνικό μύθο που για κάποιο συγκεκριμένο λόγο τους κίνησε το ενδιαφέρον και σχετίζεται με ένα ή περισσότερα προσωπικά τους βιώματα. Κατόπιν, φέρνουν τον μύθο στο σήμερα, δίνοντας του κοινωνικές, πολιτικές, οικονομικές, ψυχολογικές κ.τ.λ προεκτάσεις και κάνοντας τον να μας αφορά άμεσα ή έμμεσα. Ο κάθε σπουδαστής πρέπει να γράψει το δικό του σενάριο, να μοιράσει ρόλους στην υπόλοιπη ομάδα, να φτιάξει κουστούμια και σκηνικά, να βρει την κατάλληλη μουσική και τέλος να σκηνοθετήσει μια παράσταση διάρκειας μισής περίπου ώρας.

Αντικρίζοντας τους μύθους από τη σκοπιά, αφενός του θεατή και αφετέρου ως ενεργό μέλος  στην όλη διαδικασία ,θεώρησα ότι αυτή η προσπάθεια δεν έπρεπε  να περιοριστεί σε ένα στενό κύκλο σπουδαστών και οικείων τους, αλλά έπρεπε να γίνει γνωστή σε όσο γίνεται περισσότερο κόσμο. Είτε οι αρχαιοελληνικοί μύθοι πλάστηκαν από τους Θεούς, είτε δημιουργήθηκαν από τους ανθρώπους μας αφορούν άμεσα, και σε προσωπικό και σε συλλογικό επίπεδο. Οι εμφανείς προεκτάσεις τους, ιδίως στο σήμερα που βιώνουμε μια περίοδο κρίσης σε όλα τα επίπεδα,  καταδεικνύουν την αναλλοίωτη στο χρόνο  αξία και σοφία τους. Οι μύθοι ικανοποιούν ανάγκες παιδευτικές, δηλαδή  την επίτευξη υψηλής ποιότητας ζωής σε κάθε φάση του βίου.

Ίσως και εσύ διαβάζοντας τους να έβρισκες ένα μύθο, ο οποίος σου φαίνεται τόσο οικείος. Πιστεύοντας ότι  αυτός ο διάλογος που ξεκίνησαν τα παιδιά του τρίτου έτους  του 2013 με τους αρχαιοελληνικούς μύθους , και συνεχίζουμε εμείς, είναι μια ενεργής διαδικασία που δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα, θα ήταν ευπρόσδεκτο ένα δικό σου σχόλιο, είτε γι’ αυτά που θα διαβάσεις ή ακόμα και να μας καταθέσεις ένα προσωπικό σου βίωμα που σχετίζεται άμεσα με έναν αρχαιοελληνικό μύθο. 

Ο πρώτος "αρχαιολογικός μήνας στο σήμερα" 'ερχεται σε λίγο στο You are the star! 

Ψυχολογία: 4 λέξεις που επιβάλλεται να μην ξαναπείς!

Πολλές φορές, στην καθημερινότητά μας, λέμε πράγματα που δεν τα εννοούμε. Τα λέμε από συνήθεια, από ευγένεια, από ντροπή ή επειδή δεν έχουμε κάτι άλλο να πούμε.
Όμως υπάρχουν 4 λέξεις κλειδιά, που όλοι μας καθημερινά χρησιμοποιούμε και συνειδητά ή ασυνείδητα, στέλνουν ανεπιθύμητα μηνύματα στο υποσυνείδητό μας.

Η λέξη ΠΡΕΠΕΙ
Μια λέξη που την ακούμε από τότε που αρχίζουμε να έχουμε επαφή με το περιβάλλον μας.
"Πρέπει να τρως το φαγητό σου για να μεγαλώσεις", "πρέπει να μαζεύεις τα παιχνίδια σου", "πρέπει να διαβάζεις τα μαθήματά σου", "πρέπει να περάσεις στο πανεπιστήμιο", "πρέπει να δουλέψεις", "πρέπει να παντρευτείς", "πρέπει να κάνεις παιδιά", "πρέπει, πρέπει, πρέπει''...
Τόσες χιλιάδες "θέλω", εγκλωβισμένα μέσα στα "πρέπει" των άλλων. Στα "πρέπει", που με τα χρόνια, γίνονται δικά σου, χωρίς να το καταλάβεις. 
"Πρέπει να τρώω το φαγητό μου για να μεγαλώσω", "πρέπει να μαζεύω τα παιχνίδια μου", "πρέπει να διαβάζω τα μαθήματά μου", "πρέπει να περάσω στο πανεπιστήμιο", "πρέπει να δουλέψω", "πρέπει να παντρευτώ", "πρέπει να κάνω παιδιά"!
Μάθε λοιπόν, ότι τελικά, τίποτα "δεν πρέπει". Γιατί κάθε φορά που χρησιμοποιείς τη συγκεκριμένη λέξη, το ανεπιθύμητο μήνυμα που στέλνεις στον εγκέφαλό σου, είναι αυτό του καταναγκασμού.
Το σώμα σου τότε, αντιλαμβάνεται ότι υποχρεώνεσαι να κάνεις κάτι που δε θες και αντιδρά με σκοπό να σε ελευθερώσει.
Αυτό μεταφράζεται σε πονοκεφάλους, αναίτιους πόνους στο σώμα, ταχυκαρδίες, δύσπνοιες και πολλά άλλα.

Η λέξη ΝΑΙ
Μία λέξη που βγαίνει από μέσα μας αβίαστα τις περισσότερες φορές. Έχουμε μάθει να λέμε πιο πολλές φορές "ναι" απ' ότι "όχι" στη ζωή μας. Κι αυτό, γιατί το "ναι" επιβεβαιώνει την εικόνα του "καλού παιδιού" γύρω μας.
Πόσες φορές όμως, ένα "ναι" σου, δεν έχει γίνει αιτία για να νιώσεις ένα ψυχοπλάκωμα, ένα βάρος στο στήθος σου;
Τότε, στην ουσία, η εικόνα του "καλού παιδιού", ισχύει για τους άλλους, αλλά μέσα σου καταστρέφεται. Γιατί εσύ ο ίδιος έχεις προδώσει τον εαυτό σου!
Μάθε λοιπόν, πως το "όχι" είναι πιο υγιές. Μπορεί να σε κάνει "κακό" πλην όμως υγιές παιδί!

Η λέξη ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ
Αν κάτι είναι πραγματικά πάνω από τις δυνάμεις σου, δεν υπάρχει καμία ενοχή στη χρήση της φράσης "δεν μπορώ".
 Το πρόβλημα είναι, όταν το "δεν μπορώ" σου, αντικαθιστά το "δεν θέλω" σου.
Γιατί να πεις "δεν μπορώ να συναντηθούμε", όταν ουσιαστικά εννοείς "δε θέλω να συναντηθούμε"; Για να μη φανείς αγενής; Δεκτό, όμως τότε δε θα είσαι ειλικρινής. Και πάλι θα τα έχεις καλά με τους άλλους, αλλά όχι με τον εαυτό σου.
Και στην περίπτωση του "δεν μπορώ", το σώμα, προκειμένου να σε προστατεύσει, αντιδρά όπως και στο "πρέπει".
Αν ήξερες, πόσο αντιληπτή γίνεται κάθε λέξη από το υποσυνείδητό σου, το οποίο θέτει σε λειτουργία περίπλοκους μηχανισμούς για να υλοποιήσει την πραγματικότητα που του θέτεις, τότε το "δεν μπορώ", δε θα το χρησιμοποιούσες ποτέ ξανά στη ζωή σου.

Η λέξη ΑΝ
Η  χρήση της λέξης "αν", συνήθως σε οδηγεί στο παρελθόν σου. "Αν δεν είχα πει αυτό, δε θα συνέβαινε το άλλο", "αν είχα πράξει έτσι τότε, δε θα ήμουν σήμερα εδώ"... Στην ουσία, με αυτή τη χρήση της λέξης "αν", ακυρώνεις το παρόν σου και έμμεσα κατακρίνεις τον εαυτό σου. Του ασκείς κριτική. Γιατί;  Δε σου φτάνει η τόση κριτική που δέχεσαι από τους γύρω σου;
Σημασία έχει πως ότι κι αν έκανες στο παρελθόν, σήμερα είσαι πιο έμπειρος και σοφότερος κι αυτό από μόνο του, αρκεί για να δικαιολογήσει τα λάθη του παρελθόντος σου!

Συμπέρασμα: Χρησιμοποίησε όποια λέξη σε εκφράζει, αρκεί να το κάνεις συνειδητά. Και κάθε φορά που πονάς κάπου αδικαιολόγητα, σκέψου σε ποιο "ναι', "πρέπει" ή "δεν μπορώ" σου οφείλεται και προσπάθησε να μην το επαναλάβεις!